We sliepen samen in één bed. Uit 'plaatsgebrek'.
Op een avond liep het echter anders. Tussen het bed en de spiegelkleerkast werd een matrasje voor me geïnstalleerd. Vreemd genoeg stelde ik me er geen vragen bij. Toen het bedtijd was, ging ik gewoon op het matrasje liggen, jij in het grote bed.
Ik kon niet meteen de slaap vatten, en enkele luttele minuten later ging de deur van de slaapkamer open. Het was D. Ze liet een man binnen. Hij stond in het vaagoranje licht van de hal te wachten tot ze weer weg ging. Ik herkende hem, het was de buurman.
Gefluister. Geheime woorden. Ritselende lakens. Een bed dat zachtjes kraakte. Gezucht en gehijg.
Ik zal amper acht geweest zijn maar ik begreep heel goed wat er gebeurde... sterker nog, ik zag het allemaal in de spiegel. Op en neer deinende lijven. De geur van seks en lust.
De volgende ochtend was hij weg. En ik? Ik heb jaren gedaan alsof ik er niets van merkte.
Maar ik heb het gezien, mama. Ik zag en hoorde jullie. Op die dag is mijn beeld over de man gevormd. Waarom liet je me bij jullie in de kamer? Waarom heb je me hier aan bloot gesteld?
Waarom heb je me niet beschermd, mama...
Papa is weer van huis weggelopen. Mama gaat hem achterna. Na vele uren zijn er weer volwassenen in huis, ze zijn terug. Zonder iets te zeggen gaan ze naar boven. Om elkaar, en hun kinderen, te vergeven.
BeantwoordenVerwijderen