Knoop

Heerlijke sensatie van koude lucht op mijn lichaam terwijl je mond en tong mijn schoot in brand zetten.  Je weet precies het goede plekje te vinden, je weet hoe snel je moet gaan, hoeveel druk je moet uitoefenen, na zo'n korte tijd lijk je mijn lijf al goed te kennen.  Ik ben ontspannen.  We hebben tijd deze keer, véél tijd, en toch vrijen we alsof het onze eerste keer is.  Ook een beetje alsof het onze laatste keer is.  Het is lang geleden, en we hebben honger, honger naar elkaar.  Je tong en hand spelen een synchroon spel, en ik zucht diep als mijn vulva zich met ritmische golfbewegingen om je hand klemt.  Er vormt zich een natte plek onder me en ik kreun zacht, héél zacht, ondanks de vrijheid die we hier hebben.  

Veel tijd om weer tot mezelf te komen gun je me gelukkig niet.  Je laat me letterlijk alle hoeken van het bed, van de kamer zien.  Je stoot wild, hard en diep en ik ontvang je langs beide wegen.  Je bent gemiddeld geschapen, maar toch lijk je groter nu.  Het schrijnt een beetje en ik geniet ervan.  Onze lichamen vormen een ingewikkelde knoop die ik niet meer wil ontwarren.

Als je klaarkomt gil je het uit, luid en onbeheerst.  Je schreeuw snijdt door me heen, kust mijn ziel.  Ik hoor er zoveel dingen tegelijk in: uitputting, bevrediging, opluchting, Liefde.  Met een grote L.  

Het doet me pijn, maar het is een mooie vorm van pijn.  Pijn die ik zowel fysiek als emotioneel voel en wil koesteren.  

Je ligt bovenop me en je hijgt.  Je bent moe, je bent al héél lang moe.  Je hebt alles wat je nog overhad aan mij gegeven...  Ik zou willen dat je nu mocht slapen.  Ik dek je wel toe, mijn lief, ik hou de tijd voor je in de gaten.  Ik wil niet dat je in de problemen komt, maar sluit je ogen nu even...  Rol je op in mijn schoot en laat mij je beschermen. Laat mij één keer voor je zorgen in plaats van andersom.  Maar het kan niet... Ik weet wel dat het niet kan.  Niet nu.

In het hete bad doe ik alsof er niets aan de hand is, gedraag ik me luchtig.  Maar ik zie er tegenop om weer afscheid te nemen...  Maar zonder afscheid ook geen euforie als ik je weerzie.  Ik omhels je, kus je.  Kijk even in je ogen en draai me om. 

Nog een paar dagen word ik fysiek aan onze ontmoeting herinnerd...  Mijn vulva klopt pijnlijk, diep in me.  En ik geniet ervan.  Het is het kloppen van je hart dat ik met me mee heb genomen.