Ik heb al die mannen vergeven. Ze konden het niet helpen. Ik begrijp hen, ik weet waarom ze het deden, ik weet dat ze mij niet per sé pijn wilden doen. Ze hadden in hun eigen ogen geen andere keus, net zoals ik geen keus had.
Ik vergeef het hen. Héél oprecht, met liefde. Mijn hart wordt warm als ik aan hen denk.
Ik heb ook mezelf vergeven, dat was eigenlijk nog het moeilijkste. Ik vergeef het me, wat ik mezelf allemaal heb aangedaan.
Nu kies ik voor mezelf. Vroeger zei ik altijd ja, en nu zeg ik vaker nee. Ik zeg nee voor mezelf.
Als ik nu maar eens begreep waarom voor mezelf kiezen zo verdomd veel pijn doet...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten