Verlangen

Soms verlang ik ook wel eens... als de vlinders te groot en te zwaar worden voor mijn buik en verder naar beneden dalen...
Dan voel ik hun fluwelen vleugels trillen tegen mijn buikwand, steeds lager, steeds verder zakkend.
Scènes spelen zich af in mijn hoofd, beelden die ik niet luidop durf benoemen. Ik schaam me, voel me gegeneerd, maar wil niet ophouden met er aan te denken.
Een blos siert mijn wangen, ik hoor mijn bloed dat steeds sneller gaat stromen suizen in mijn oren. Bij elke aanraking die ik me voorstel voel ik hoe het centrum van mijn seksuele genot, dat piepkleine orgaantje, pulserende bewegingen maakt.
Schichtig kijk ik om me heen... bang om betrapt te worden, nochtans ben ik helemaal alleen. De angst zit nog diep...
Koortsachtig concentreer ik me op de film die zich voor me afspeelt, ik twijfel... Ben ik 'zo', wel? Is dit iets voor mij?
Ik twijfel te lang en de opwinding ebt weg... Ik probeer het vreemde gevoel van me af te schudden en over te gaan tot de orde van de dag.
Enkel de knagende pijn in mijn onderbuik en de vochtige plek in mijn slipje herinneren me later nog aan mijn verborgen 'ik'...