Mijn vriend, mijn minnaar

Ik wil je zo dicht mogelijk bij me voelen.  Kom, kom binnen bij me. 
Kom toch verder, je hoeft je voeten niet te vegen.
Nestel je in mijn warme vochtigheid en voel hoe ik je omhels.  Hier ben je thuis, hier ben je welkom. 
Het is niet onstuimig, niet eens erotisch.  Je bemint me op een speelse, nieuwsgierige manier.   Ik kijk je even terloops aan en glimlach.  Nu zie je er jonger uit dan je eigenlijk bent, ik merk die jongensachtige sprankel op in je ogen.  De zorgen ebben weg uit je gezicht en ik ben dankbaar dat ik je dit kan geven.
Mijn handen strelen je hoofd, je wangen, en ik moet  tranen wegslikken.  Nee, niet nu.  Niet denken.  Niet piekeren over later, niet boos worden op het onrecht.  Nu zijn we samen, ook al is het maar kort.
Je bent enthousiast.  Ja, mijn lief, je mag. Je onderzoekt gretig al mijn wegen, je komt overal bij me binnen en je haalt even adem als je voelt hoe strak het is. Ik geef geen krimp. 
Met gesloten ogen tast ik je af, luister ik naar je ademhaling.  Weer slik ik de tranen weg.  In gedachten ga ik tellen, om mijn emoties onder controle te houden...  Eén... Twee... Drie... Vier...
Je ademt steeds gejaagder, je kreunt.  Ik klem mijn dijen om je heen en snoer je de mond, ik kus je diep, om het moment vast te kunnen houden. 
Verzadigd zijg je neer in mijn armen.  Ik kijk je voorzichtig aan en zie tot mijn opluchting een liefdevolle blik.  Ik wil je zeggen dat ik van je hou, maar ik kan het niet.  Niet nu, niet op dit moment.  In plaats daarvan glimlach ik en geef ik je een zoen.
Ik volg je naar de douche, maar blijf op een afstand kijken hoe je alle sporen van ons liefdesspel probeert weg te wassen.  Nee, ik kom er niet mee onder.  Ik wil je indruk en je geur nog even vasthouden, maar ook dat zeg ik niet.
We eten nog wat, maar ik heb geen honger.  Die brok in mijn keel zit in de weg.  Uit beleefdheid knabbel ik toch wat weg. 
En dan ga je.  Een zoen, een aai.  Nog een zoen.
Ik voel hoe ik breek.  Nee, niet weggaan! schreeuw ik inwendig.  Maar het moet.  Ik hou me sterk en wuif je lachend uit.  Toch ervaar ik ook gelukzaligheid.  Ik weet dat dit allemaal écht was.  Ja, toch?
Je bent mijn vriend, je bent mijn minnaar.  Mijn lief.  Ik ben jouw kleine geheimpje... 
Fijne vakantie met je gezin, liefste.  Ik zie je graag...